Ацо Шопов (1923–1982) е еден од основоположниците и најзначајните претставници на современата македонска поезија. Роден е на 20 декември 1923 година во Штип, а починал на 20 април 1982 година во Скопје. Уште како млад учествувал во Народноослободителната борба, а во 1944 година ја објавил стихозбирката „Песни“, една од темелните книги на повоената македонска книжевност. ([Лирскиот дом на Ацо Шопов][1])
Неговото творештво претставува еден од клучните развојни патишта на македонската модерна поезија. Меѓу неговите најпознати дела се „Слеј се со тишината“, „Небиднина“, „Гледач во пепелта“, „Песна на црната жена“ и „Дрво на ридот“. Покрај како поет, Шопов оставил значајна трага и како преведувач, уредник, издавач и културен деец. ([Лирскиот дом на Ацо Шопов][2])
Во 1967 година бил избран меѓу првите членови на Македонската академија на науките и уметностите, а во 1968 година станал дописен член на Српската академија на науките и уметностите. Во 1971 година бил назначен за амбасадор на Југославија во Сенегал, искуство што силно влијаело врз неговата подоцнежна поезија. Во 2023 година стогодишнината од неговото раѓање беше одбележана и во седиштето на UNESCO во Париз. ([Лирскиот дом на Ацо Шопов][3])
### Референтни извори
* Лирскиот дом на Ацо Шопов — официјален биографски и архивски извор: [Лирскиот дом на Ацо Шопов]
* Кратка официјална биографија — „Витрина“: [Витрина – Ацо Шопов]
* МАНУ — академски референтен извор: [МАНУ – Поети академици]
* UNESCO — одбележување на 100 години од раѓањето: [UNESCO – Centenary of the birth of Aco Šopov]
* Wikimedia Commons — фотографија и лиценца: [Aco Šopov – Wikimedia Commons]
Бесплатно
